Leszek Mądzik

Leszek_Madzik_WF_SP_KUL_2013_2Leszek Mądzik – ur. 1945 w Bartoszowinach w Górach Świętokrzyskich. Studiował na KUL, tytuł magistra sztuki otrzymał w Akademii Teatralnej im. Zelwerowicza w Białymstoku, a doktorat w warszawskiej ASP. Scenę Plastyczną KUL założył w 1969 r., od tego czasu zrealizował ponad dwadzieścia premier, m.in. Ecce homo (1970), Wieczerza (1972), Ikar (1974), Zielnik (1978), Brzeg (1983), Wrota (1989), Tchnienie (1992), Szczelina (1994), Kir (1997), Odchodzi (2003), Bruzda (2005), Dialog (2010), Przejście (2010), Lustro (2013), Cień (2013). Jego teatr brał udział w ponad pięćdziesięciu międzynarodowych festiwalach, przywożąc z nich nagrody i wyróżnienia (np. nagroda krytyków za Wilgoć na festiwalu w Kairze; nagroda za reżyserię, scenografię i technikę teatralną za Zielnik na festiwalu w Japonii; nagroda specjalna na Festiwalu Teatralnym w USA; wyróżnienie na Światowej Wystawie Scenografii Praskie Quadriennale w Pradze). Autor wielu scenografii w teatrach polskich, portugalskich, francuskich i niemieckich. Prowadził zajęcia ze studentami na zaproszenie uniwersytetów i szkół artystycznych m.in. w Helsinkach, Berlinie, Amsterdamie, Waszyngtonie, San Francisco, Bonn, Hamburgu, Lyonie, Pradze, Buffalo, Rennes, Dublinie, Rydze, Poznaniu. W 1997 r. dla Teatru Telewizji wyreżyserował własną sztukę Pętanie. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Swoje prace prezentował m.in. w Galerii Krytyków „Pokaz” w Warszawie, w Galerii Instytutu Polskiego w Wiedniu, w Centrum UNESCO w Bejrucie, w Galerii Opery w Kairze, w Centrum Sztuki i Technik Japońskich Maanga w Krakowie, w Muzeum Lubelskim, w Galerii Sztuki Katolickiego Uniwersytetu w Santiago de Chile, w Theater-Cai w Tokio, w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, w The Saddlery Gallery w Edmonton w Kanadzie, w Muzeum Teatralnym w Warszawie. W 1986 r. założył Galerię Sztuki Sceny Plastycznej KUL, w której zrealizowano wiele wystaw wybitnych twórców kultury polskiej (por. tekst L. Lameńskiego, „Akcent” 2007 nr 1). Projektodawca Muzeum Współczesnej Sztuki Sakralnej w Kielcach; autor licznych plakatów i grafiki książkowej, a także tomów, m.in. Życie ku śmierci. Scena Plastyczna Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1991), Fotografia, faktura – czas – sacrum – postać (2002) i Obrazy bez tytułu (2012). Laureat wielu nagród i odznaczeń, otrzymał m.in. Złoty Krzyż Zasługi (1995), Medal Unii Lubelskiej (2000), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2001), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2008), Medal Papieskiej Rady ds. Kultury „Per artem ad Deum” (2008), tytuł „Zasłużony dla Ziemi Lubelskiej” (2009), tytuł profesora sztuk plastycznych (2010), Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2011), statuetkę Angelusa za całokształt twórczości (Lublin 2012), Papieski Krzyż Zasługi „Pro Ecclesia et Pontifice” (2014), Złoty Medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2015), Nagrodę Główną Feniks 2016, Medal Wschodniej Fundacji Kultury „Akcent” (2016).