Marian Janusz Kawałko – wiersze. Oryginały i przekłady.

Kolekcja tłumaczeń

Marian Janusz Kawałko

Z cyku Ułaskawianie baroku

Światła apokalipsy

przyśnił mi się Jan
z mitrą święty deszcz
zmywał apokalipsę
z papirusowej skóry
niby z astralnego ciała
izraelitki o imieniu Anna
a może Salome nie mogłem
osuszyć z łez własnych
dłoni nie poznawałem nikogo
ponad Janem Bóg
jedynie przechadzał się
po jeziorze z ognia słońce
toczyło na oślep wszystkie
grzechy moje pierzchały
z krzykiem na ustach
południa wzywał na jutrznię

Lublin, 20 I 1992

 

(CZESKI)

Z cyklu Omilostnění baroka

Světla apokalypsy

[Z cyku Ułaskawianie baroku
Światła apokalipsy]

Vím o tvých skutcích – podle jména jsi živ, ale jsi mrtev.
(Zjevení Janovo, 3:1)

zdálo se mi o janovi
s mitrou svatý déšť
smýval apokalypsu
z papyrusové kůže
jako z astrálního těla
izraelitky jménem anna
nebo snad salome nemohl jsem
osušit od slz své
ruce nepoznával jsem nikoho
kromě jana Bůh jedině
procházel se
po jezeře z ohně slunce
poslepu kutálelo všechny
hříchy moje prchaly
s křikem v ústech jižní
kříž zval na ranní mši
neklidné svítání

przełożył Libor Martínek


Słowo które Jest

Znowu spłynie srebrna łódka
z Dziecięciem na świat

bądź pozdrowion kto jej szukasz
zbudź słoneczny wiatr

by Piastunce Królewica
nie ciemniały łzy

niechaj gwiazda srebrnolica
jasność ześle ci

Niech liliowe z Nią anioły
na Bożątka znak
uśpią Bestię i żywioły
w ciszę zmienią mak

Niech cię z grotą Duch sprzymierzy
Początek i Kres

niech napełni nam wieczerzę
Słowo
które
Jest

 

(DUŃSKI)

Ord som Er
[Słowo które Jest]

En sølvbåd kommer atter til os
sammen med barnet det lille.

Lad være hilset alle
som med længsel søger det

Væk Solens vind
at den kan tørre ammens tårer bort.
Lad stjernen med dens sølvansigt
sende lys til dig

Lad lyslilla engle
vente på tegn fra den lille gudeprins.

Lul det store bestie i søvn
sammen med alle det ondes kræfter.

Lad brødets birkes bringe ro.

Lad fødslens lille grotte
forene sig med hellig ånd.

Fra begyndelsen til enden
lad vort juleaftensmåltid
blive fyld af
Ord
som
Er

przełożyli Jadwiga Kosiorkiewicz-Księżycka i Poul Strandvil


 

Pastorałka noc

dzwonią gwiazdy
pozłotą
po kres nadziei

zamieć
i ryba postna na stole
niby odwieczne znamię

wśród cedrów wstążką piasku
brzemienna Panna stąpa

w Niej ból
a nad nią jasność
i niebios srebrna łąka

od miasta zapach wosku
z dumną ciszą się splata
a Pannie spływa do stóp
cała bezdomność świata

deszcz Ją wiedzie i niemoc
ku białej róży: grocie
w blasku zwierzęcych źrenic
spełnią się sny prorocze
i pocznie wątła Panna Dziecię światła

Hosanna!

 

(DUŃSKI)

Julenat
[Pastorałka noc]

Stjernerne ringer
med glimmer af guld
så fulde af håb

Ude er der snefog
inde er der fisk uden fedt
som et modermærke fra evigheden.

Mellem cedrene snor sig en vej
der går sagte en Jomfru svanger
ængstelig for det som skal ske.
Over hende er stråler af lys
og himlens sølverne eng.

Fra byen dufter vokslys
stolthed blander sig med stilhed
mens alverdens hjemløse
strømmer til Jomfruens fødder

Rystende og svag ledes hun
af en hvid rose i grotten
hvor dyrenes øjne lyser
for at profetens drømme opfyldes
og Jomfruen vil føde Lysets Barn.

Hosianna!

przełożyli Jadwiga Kosiorkiewicz-Księżycka i Poul Strandvil


Korzec

Nie szukajmy siebie dłużej – bo i po co?
jak na jedną miłość za duży ten korzec
Przez nasz dom przejeżdża ekspresowy pociąg
ktoś pokochał… ktoś odważyć się nie może.
Jak na jedną miłość – wciąż za duży ten korzec.

Pozostaną dni i noce nie odkryte
jak na jedną miłość za duży ten korzec
Znowu ciebie będę nienawidzić przed świtem
znów do ślubów sama welon swój powiozę
Jak na jedną miłość wciąż za duży ten korzec.

Moje serce wciąż o lasce chodzi niewidomej
jak na jedną miłość za duży ten korzec
Ja po tobie zbieram szkła tłuczone a ty po mnie
co związane mówią – kiedyś samo się rozwiąże
Jak na jedną miłość wciąż za duży ten korzec

Dobry zegar wszystkie rany poowija
co opadło zda się nigdy w nas nie było
Jestem sama i gorączka we mnie też niczyja
Jak na korzec – wciąż za mała ta miłość

 

(DUŃSKI)

Kurve
[Korzec]

Vi søger ikke os selv mere – hvorfor?
Hvordan kan et mindstemål af kærlighed fylde kurve?
Over vores kører et eksprestog
En forelsker sig, en anden mangler mod.
Hvordan kan et mindstemål af kærlighed fylde kurve?

Dagene og nætterne forbliver uden indhold.
Hvordan kan et mindstemål af kærlighed fylde kurve?
Igen daggry vil jeg hade dig igen
atter vil jeg tage til bryllup alene.
Hvordan kan et mindstemål af kærlighed fylde kurve?

Mit hjerte må stadig ledes af en blindstok.
Hvordan kan et mindstemål af kærlighed fylde kurve?
Jeg samler efter dig ituslået glas, som du efter mig.
Engang vil det tillukkede blive åbnet.
Hvordan kan et mindstemål af kærlighed fylde kurve?

En skønne dag vil vi vikle en bandage af alle sorger.
Hvordan kan et mindstemål af kærlighed fyldde kurve?
Jeg er alene og min feber er uden ejer.
Hvordan kan kurve rumme så stor en kærlighed?

przełożyli Jadwiga Kosiorkiewicz-Księżycka i Poul Strandvil


Ojczyzno moja

Ojczyzno moja znowu ciebie czytam
tak jak mszał zdjęty z Krzyża
lub nie spełniony wiersz

Chociaż wciąż w tobie tyle natarczywych pytań
nie czyń mnie gorzkim żalem
i od gniewu strzeż

Ojczyzno mapo niepewnej pogody
falo nazbyt wysoka jak na tak czujny brzeg
Tyś mi zesłańcem słowem pierworodnym
Tyś jak pogoń spóźniona
i jak ranny zbieg

Ojczyzno ślepców
codzienna modlitwo
wyłącz czerwone światła
Boga od złego broń

Namówionym złoczyńcom czarną flotę wytrać
i otwórz zatrzaśniętą jak klasztor mą dłoń

 

(DUŃSKI)

Mit land
[Ojczyzno moja]

Mit land, land mig kende dig igen
helligt er du som sjalet fri korset
eller som et løfterigt digt.

Selvom mange spørgsmål står tilbage
bliver jeg ikke bitter af skyld
og jeg vogter mig for vrede.

Mit land så fuld af omskiftelighed
du er som en vældig bølge mod kysten
som en deporteret, et nyfødt ord.

Du som er blevet jaget
som en såret flygtning
du land af blinde
lad os dagligt bede til
at undertrykkelsens røde flamme slukkes
må Gud bevare os fra det onde.

Onde mænd fra en sort flåde tvang dig
lad nu min lukkede hånd blive åben.

przełożyli Jadwiga Kosiorkiewicz-Księżycka i Poul Strandvil


Pastorałka – Zaświeć Gwiazdo

Zaświeć Gwiazdo i nad naszym stołem
choć spoważniał przez ostatnie lata
wszystkim ślepcom wiernych daj aniołów
w jedno światło połącz wszystkie światła

Zaświeć Gwiazdo słowa nam wypogódź
żeśmy w ziemię zasłuchani powiedz niebu

Wskaż prześmiewcom szopę betlejemską
na nich Maria oczekuje tam w połogu
Tam największe rodzi się Królestwo
tam największe rodzi się Królestwo

Ześlij Gwiazdo opłatek nadziei
niech się bliźni do bliźniego przyzna
pogaś smutki uratuj z topieli
tu jest wszakże
i Twoja Ojczyzna

Zaświeć Gwiazdo ochroń, unieś, przebudź
żeśmy w ziemię zasłuchani powiedz niebu
Naszą gniewność i pokorę
zanieś niebu

 

(DUŃSKI)

Lys Stjerne
[Pastorałka – Zaświeć Gwiazdo]

Lys stjerne over vores bord
for det er blevet sorgfuld de sidste år
giv til alle blinde trøstende engle
lad alle lys samles i et stort

Lys Stjerne – gør ordene milde
sig til himlen at vi lytter på jorden

Vis den som spotter Betlehems stald
hvor Maria ventede i barselseng
og det største kongerige blev til
og det største kongerige blev til

Send Stjerne håbets oblat
at vi må tilgive hinanden
lad alle bekymringer fare
og red os fra afgrundens dyb
og er jo dit fædrene hjem

Lys Stjerne – beskyt, løft opvæk os
sig til himlen at vi har jorden kær
vores harme ydmyghed
viser hen til himlen

przełożyli Jadwiga Kosiorkiewicz-Księżycka i Poul Strandvil


 

Font Resize
Contrast